Myślę, że jakakolwiek inwigilacja, tym bardziej bez poinformowania o niej, jest nie w porządku. Ciekawa jestem jak czuliby się rodzice w swoich pracach gdyby wiedzieli, że non-stop są podglądani. Wydaje mi się, że wszyscy Ci, którzy zakładają podsłuchy czy instalują kamery w domu tak naprawdę nie są przygotowani i gotowi do pozostawienia dziecka z nianią.

Natalia D.
Ważny też jest powtarzający się rytuał żeby dzieciak wiedział czego może się spodziewać.

Zgadzam się. Ja "wyrobiłam" sobie metodę - "PO RUMCAJSIE". Kończyła się bajka i już miałam dzieciaczka w blokach startowych do łóżka   Oczywiście było to wcześniej okupione płaczem i zgrzytaniem zębów... ale obie przetrwałyśmy ciężkie chwile. Życzę wszystkim samych sukcesów.. z Rumcajsem czy bez   

Jeśli chodzi o pierwsze spotkanie na ławce w markecie - cóż... rozumiem, że są takie osoby, które nie lubią zapraszać do siebie obcych. Ja na szczęście pierwsze i jedyne spotkanie miałam w domu u rodziny - było bardzo miło. Ale podejrzewam, że gdyby rodzina okazała się mniej sympatyczna to wolałabym spotkać się z nią na neutralnym gruncie, z którego szybciej można "zwiać". Niestety - nie można przewidzieć jaka będzie rodzina ani tego na jaką nianię trafią pracodawcy. Jedno jest pewne - nikt nikogo nie może do niczego zmusić. A jeśli komuś będzie zależało na pracy albo na niani to przyjdzie na spotkanie w każde miejsce   - ja przynajmniej bym tak zrobiła  

"Kaśka, jak jest tam w tej twojej rzeczywistości?" Takie oto pytanie zadała mi ostatnio 3 letnia dziewczynka! Chyba nie miałam wtedy zbyt inteligentnego wyrazu twarzy - normalnie mnie zamurowało!

Ja miałam kiedyś przypadek koralika w nosku. Było to dziecko kilku letnie, z którym na spokojnie - w miarę możliwości - się dogadałam i udało się usunąć "intruza". Nie byłam i obym nigdy nie była w sytuacji dużo poważniejszej. Nikomu takiej nie życzę...

Kiedy tak czytam wypowiedzi Pań to zaczynam się zastanawiać co ja robię biorąc obecnie 5,50/h?! Ja rozumiem, że są osoby, które rzeczywiście mają problemy - to akurat nie dotyczy moich pracodawców. Pracuję u pewniej rodziny już od listopada 2007r. i dopiero teraz udało mi się podnieść swoją stawkę o ... 50 gr. wow! Oczywiście to nie był ich pomysł:/ Wiem, że zdarzają się nianie, które zaraz po wyjściu rodziców włączają tv a dziecko wkładają do łóżeczka...Mój przypadek jest zupełnie odwrotny: śpiewam, tańczę, maluję, piekę ciasteczka i wymyślam cuda na kiju byle by tylko czymś dziewczynkę zainteresować. Praca z nią daje mi ogromną satysfakcję, ale nie ukrywam, że 400zł za tyle poświęcenia to troszeczkę mało. Proszę napisać - czy ja za dużo wymagam? Nie wiem czy powinnam negocjować cenę?

Moja podopieczna dość długo chodziła z pampersem. W końcu postanowiłam przerwać tę idyllę Zuzki ku zadowoleniu rodziców i mojemu również    muszę dodać, że mała jest bardzo wygadana i ma duży zasób słów). Tłumaczyłam, prosiłam, były również "lekcje poglądowe" korzystania z nocnika. Po kilku dniach mojego sadzania Zuzki postanowiłam poczekać na jakiś sygnał od niej. Dostałam go oczywiści już "po czasie". Powiedziałam: "Zuziu, przecież prosiłam, żebyś zawołała na nocniczek kiedy będziesz chciała siusiu, prawda?" Kiedy zapytałam dlaczego nie zawołała, co usłyszałam? "No i co takiego?! Przecież i tak mam pieluchę!" Normalnie aż mnie wtedy zatkało